Ασκήσεις στο οξύ στάδιο της οσφυαλγίας

 

Γράφει ο Χρυσοβαλάντης Σασσάνης PT,OMT,MAppSc, Φυσικοθεραπευτής, Συνεργάτης BackCare

Στο οξύ στάδιο κύριο μέλημα είναι η μείωση του πόνου και της πιθανής φλεγμονής. Ο ασθενής θα πρέπει να ξεκουράζεται και να λαμβάνει τα φάρμακα που ο γιατρός πιθανόν να έχει συνταγογραφήσει. Η θερμότητα (είτε με τη μορφή θερμοφόρας, είτε με τη μορφή ζεστού μπάνιου) είναι συνήθως ανακουφιστική. Από πλευράς κινησιοθεραπείας σε αυτό το στάδιο θα πρέπει να περιοριζόμαστε σε ήπιες ασκήσεις.

“Είναι ιδιαίτερα σημαντικό καμία άσκηση να μην προκαλεί πόνο. Αν κάποια από τις ασκήσεις που αναφέρονται παρακάτω αναπαράγει τα συμπτώματα του ασθενούς δεν θα πρέπει να εκτελείται”.

1. Έλξη. Η έλξη εκτελείται με τη βοήθεια δεύτερου ατόμου και συνήθως προσφέρει ανακούφιση. Όπως φαίνεται στις φωτογραφίες το δεύτερο άτομο μπλοκάρει με τα πόδια του τους αστραγάλους του ασθενούς.

Γέρνοντας το βάρος του προς τα πίσω ασκεί έλξη στη λεκάνη του ασθενούς διαμέσου των ποδιών του. Ελάχιστη δύναμη συνήθως χρειάζεται για να επιτευχθεί καλό θεραπευτικό αποτέλεσμα. Η δύναμη της έλξης πρέπει να είναι σταθερή για 30-60 δευτερόλεπτα και η επαναφορά πολύ πολύ αργή. Η έλξη μπορεί να εφαρμοστεί για όσο χρονικό διάστημα ο ασθενής νιώθει ανακούφιση. Αν αρχίζει να προκαλεί ενόχληση θα πρέπει η συνεδρία να σταματήσει.

3
4

2. Σύσπαση εγκαρσίου κοιλιακού-πυελικού εδάφους. Όπως αναφέρθηκε παραπάνω η σύσπαση του εγκαρσίου κοιλιακού γίνεται σε συνεργασία με τους μύες του πυελικού εδάφους. Πρακτικά για να συσπάσουμε τους μύες της πυέλου απαιτείται είτε να κλείσουμε την οπή του πρωκτού, είτε την οπή του κόλπου στις γυναίκες, είτε να φανταστούμε ότι προσπαθούμε να διακόψουμε την ούρηση. Οποιαδήποτε από τις παραπάνω ενέργειες (ιδανικά θα πρέπει να γίνονται ταυτόχρονα όλα τα παραπάνω) ενεργοποιεί τον εγκάρσιο κοιλιακό μας. Η σύσπαση του πυελικού εδάφους δεν θα πρέπει να είναι μέγιστη, καθώς μόνο το 25% της μέγιστης δύναμης είναι αρκετό για να σταθεροποιήσει τη μέση μας. Θα πρέπει ωστόσο να είναι παρατεταμένη, τουλάχιστον 10 δευτερόλεπτα. Αυτό είναι και το δυσκολότερο κομμάτι της άσκησης καθώς οι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να συσπάσουν το πυελικό τους έδαφος μόνο στιγμιαία και αδυνατούν να διατηρήσουν τη σύσπαση αυτή για περισσότερο από 1 έως 2 δευτερόλεπτα.

Για να νιώσουμε τον εγκάρσιο κοιλιακό μπορούμε να τοποθετήσουμε το δάκτυλό μας λίγο πιο μέσα από τα οστά της λεκάνης που προεξέχουν μπροστά στην κοιλιά. Αν βυθίσουμε το δάκτυλό μας βαθιά μέσα στην κοιλιά μας, στο σημείο που φαίνεται στην φωτογραφία,μπορούμε να νιώσουμε το “κλότσημα” του εγκαρσίου κοιλιακού στο χέρι μας (ενεργοποίηση) κάθε φορά που συσπάμε το πυελικό μας έδαφος.

5

3. Διαφραγματική αναπνοή. Το διάφραγμα είναι ο σημαντικότερος αναπνευστικός μυς και λειτουργεί σε συνεργασία με τους κοιλιακούς μας. Για την εκμάθηση της διαφραγματικής αναπνοής ευκολότερη είναι η ύπτια θέση. Στην εισπνοή θα πρέπει να νιώθουμε ότι γεμίζουμε με αέρα χαμηλά προς την κοιλιά μας.

Η κοιλιά θα πρέπει να ανυψώνεται ελαφρά προς τα πάνω την ώρα της εισπνοής και να χαμηλώνει προς τα κάτω κατά την εκπνοή.

6
7

4. Ήπιες διατάσεις. Σκοπός της άσκησης αυτής είναι κυρίως η ήπια κινητοποίηση των αρθρώσεων της σπονδυλικής στήλης και κατά δεύτερον η διατήρηση της ελαστικότητας των μυών μας.

8
9

5. Ήπιες στροφικές κινήσεις στη μέση. Η άσκηση αυτή είναι συνήθως ανακουφιστική σε προβλήματα πίεσης της νευρικής ρίζας, καθώς “ανοίγει” το χώρο στον οποίο μπορεί να εγκλωβίζεται η ρίζα. Το εύρος κίνησης θα πρέπει να είναι μικρό. Αν παρ’ όλα αυτά αναπαράγει τα συμπτώματα του ασθενούς,δεν θα πρέπει να εκτελείται.

Συχνό λάθος στην άσκηση αυτή είναι η αύξηση/μείωση της λόρδωσης ή η στροφή στη μέση μας. Η άσκηση μπορεί να γίνει ακόμα δυσκολότερη σηκώνοντας αντίθετο χέρι-πόδι ταυτόχρονα. Η περιοχή της οσφύος όμως θα πρέπει συνεχώς να παραμένει σταθερή.

10
11

Latest Page Update: 15/01/2016 - 23:01:15